Ρεβεγιόν στα βόρεια

revegion 2

του Δημήτρη Καπράνου

"Πάψτε ,καλέ, που θα μείνετε σπίτι, παραμονιάτικα. Θα έλθετε σε εμάς, έχουμε ρεβεγιόν". Μα, να σου πω, δεν μου άρεσε καθόλου η ιδέα. Τα παιδιά είχαν φύγει στο χωριό της νύφης μας, είχα βρει ευκαιρία και δεν είχα κουνήσει ρούπι από τον καναπέ. "Βρε, δεν καθόμαστε εδώ, να φάμε το χοιρινό με το σέλινο, να δούμε μια καμιά από εκείνες τις χριστουγεννιάτικες ταινίες που μας παίρνουν στο τέλος τα κλάματα. Τι το θέλουμε το ρεβεγιόν της Βιβής;" είπα στη γυναίκα μου. "Κι εγώ θέλω να ξεκουραστώ, αλλά τα παιδιά μας καλούν κάθε χρόνο και δεν έχουμε πάει. Ας πάμε και φεύγουμε νωρίς" είπε και συμφωνήσαμε. Είχα να πάω σε ρεβεγιόν πολλά χρόνια, αλλά σκέφτηκα ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να φορέσω το "σμόκιν" μου. Το είχα ράψει στο Λονδίνο, όταν παντρεύτηκε εκεί ο αδελφός μου, προ τριακονταετίας (και λίγα λέω). Ο ράφτης, όμως, είχε αφήσει "μπόλικο" από μέσα κι έτσι, το έχω μέχρι τώρα φαρδύνει δυο φορές και μου έρχεται μια χαρά. "Το έχω τόσα χρόνια κι ακόμα μου κάνει" είπα στην γυναίκα μου και έσκασε στα γέλια! Εκείνη φόρεσε το καλό της φόρεμα, που την κάνει να μοιάζει με κοριτσάκι και κατά τις εννιά ξεκινήσαμε για της Βιβής. Στις εννιάμιση είχαμε φτάσει. Μας άνοιξε η Βιβή με τη φόρμα. "Καλέ, από τώρα ήρθατε;" ρώτησε. Όταν καθίσαμε, μας είπε (μιλώντας από το λουτρό, όπου έφτιαχνε το μακιγιάζ της, ότι "οι άλλοι θα μαζευόντουσαν μετά τις έντεκα". Όταν βγήκε από το λουτρό, είχαμε βγάλει τα πανωφόρια μας. "Καλέ τί πάθατε; Απόκριες έχουμε; Πως ντυθήκατε έτσι;" μας ρώτησε. "για στάσου, ρε Βιβή. Τη μια μας λες ότι ήρθαμε την ώρα που κοιμούνται οι κότες την άλλη μα κάνεις πλάκα για το ντύσιμο. Σε ρεβεγιόν επιχειρηματία, στη Φιλοθέη ήρθαμε. Τι να φορέσω; Τη φόρμα της γυμναστικής; Τί να φορέσει η γυναίκα μου; Την ποδιά της κουζίνας;". Γέλασε."Καλέ, όχι, προς Θεού αλλά πλέον στα ρεβεγιόν πάμε κάζουαλ"! Είναι αλήθεια, ότι έχουμε μείνει πίσω. Κατά τις δώδεκα είχαν έλθει όλοι, με μπουφάν, με ζιβάγκο, με τζιν, με μποτάκια Clarks. Τους περισσότερους δεν τους γνώριζα. Τα φαγητά, πολλά και ποικίλα. Κέτερινγκ, φυσικά, αφού το ζευγάρι έχει ακόμη "λίπος", που εμείς δεν έχουμε. Είχαμε πιάσει γωνία (με σμόκιν, παπιγιόν, μακριά τουαλέτα) και σηκώθηκα για ποτά. "Πιάσε ένα ουίσκι" μου λέει ένας καράφλας. "Γιατί να στο πιάσω;" ρωτώ. "Μα, δεν είσαι ο σερβιτόρος;" μου λέει. Φύγαμε αμέσως. Προλάβαμε και την ταινία!

eep logo